Carolien Euser
Toen Ron vertelde dat het er nu toch ging komen, en dat de naam die we ooit bedacht hadden de naam wordt van een superweekend op Vlieland, zei ik natuurlijk dat ik mee wilde doen. Ik hoop dat veel van mijn vrienden komen, en dat ze kinderen en andere vrienden meenemen.
Ik hoop ook, dat het art-trail waar ik aan werk, iets heel bijzonders wordt, met kunst en kunstenaars die verbindingen aangaan met plekken op het eiland. Hun beelden, geluiden, bewegingen zijn overdag en s avonds overal te vinden, van het drenkelingenhuisje tot aan het verre duin. Niets massaals en alles in de open lucht.
Performance, poezie en beelden. Gesprekken, veel ontmoeting.
Ik hou van ‘herre-kijken’; opnieuw naar dingen kijken, en dan iets nieuws ontdekken. Ook al ken ik Vlieland nu al wel een beetje, ik weet zeker dat ik er een paar heel goede herinneringen bij ga krijgen.